شبهای اسمانی

میدونی وقتی خدا داشت بدرقم میکرد بهم چی گفت / جایی که میری مردمی داره که میشکننت/ نکنه غصه بخوری تو تنها نیستی/تو کوله
بارت عشق میگذارم که بگذری/قلب میگذارم که جا بدی/اشک میدم که همراهیت کنه/و مرگ که بدونی برمیگردی پیش خودم…